جام عدل

هجرت مقدمهء جهاد است.

جام عدل

هجرت مقدمهء جهاد است.

جام عدل

بدیهی است‌ که‌ برای‌ امریکا ودیگر سردمداران‌ استکبار، چیزی‌ مهمتر از این‌ نیست‌ که‌ ملت‌ ایران‌ از راه‌ دهساله‌ی‌ خود برگردد، یا در آن‌ تردید کند; زیرا در این‌ صورت‌، نقطه‌ی‌ درخشان‌ امید ملتها کور خواهد شد و غلبه‌ی‌ خون‌ بر شمشیر، مورد تردید قرار خواهد گرفت‌. ما صریحا به‌ همه‌ی‌ ملتهای‌ جهان‌ اعلام‌ می‌کنیم‌ که‌ تفکر "خاتمه‌ یافتن‌ دوران‌ امام‌ خمینی‌" که‌ دشمن‌ با صد زبان‌ سعی‌ در القای‌ آن‌ دارد، خدعه‌ و نیرنگی‌ استکباری‌ بیش‌ نیست‌ و علی‌رغم‌ امریکا و همکارانش‌، امام‌ خمینی‌ در میان‌ ملت‌ خود و جامعه‌ی‌ خود حاضر است‌ و دوران‌ امام‌ خمینی‌ ادامه‌ دارد و خواهد داشت‌. راه‌ او راه‌ ما، هدف‌ او هدف‌ ما، و رهنمود او مشعل‌ فروزنده‌ی‌ ماست‌.
امام خامنه‌ای، 10 خرداد 1369

طبقه بندی موضوعی

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «سالگرد پیروزی انقلاب» ثبت شده است

سه شنبه, ۲۱ بهمن ۱۳۹۳، ۰۵:۱۸ ب.ظ

سی و ششمین زمستان بهاری

36 سال از بهمن 57 گذشت.تاریخی که نه تنها در ذهن مردم ایران،بلکه در اذهان عدالتخواهان،آزادی طلبان و حقیقت جویان جهان جاودانه شد.پیرمردی برخاست و کاخی را ویران کرد که طبق معادلات آن روز جهان مدرن،جزیرهء ثبات بود.جزیرهء  ثباتی که پشتیبانی به جز قدرت های جهان مادی نداشت.اما ثبات را در جای دیگری می بایست جست و جو کرد.ثبات در قلب و جان آن پیرمردی  بود که حتی در هنگام بازگشت به وطنش پس از 15 سال،اندکی در خود احساس تغییر نکرد و همین ثبات درونی او بود که جهانی را وادار به تغییر کرد.

باید از چه زمانی شروع به بررسی آغاز تغییرات در جامعه کرد تا به نتایج آن در بهمن 57 رسید؟ هر تفییر بزرگی نیاز به زمان دارد.بحث خیلی گسترده تر از یک سال و 4 سال و  10 ، 15 سال است.شاید 50 سال،100 سال و شاید هم بیشتر.سالها می شد که کسانی فهمیده بودند باید تغییری ایجاد کنند تا مردمان را از اسارت جسم وجان برهانند، اما چگونگی آن را نمی دانستند.نه راه را می دانستند و نه راهبری داشتند که بتواند این راه را برود.خیلی ها بر می خاستند و جمعی  نیز همراهی شان  می کردند تا بتوانند تغییری ایجاد کنند اما در میانه راه شکست خوردند.چرا؟دلایل بسیار دارد.یکی از آنها را باید در رهبری ها جست و جو کرد،این که چرا روح الله الموسوی الخمینی می تواند یک ملت را با خود همراه کند و به پیروزی برساند اما دیگران دچار شکست و تفرقه می شوند.باید این را در خود رهبران جست و جو کرد.

آقا روح الله چه کرد که به آنچنان ثبات درونی رسید که هیچ تندبادی نتوانست او را از مسیر منحرف کند.این از اسراریست که جز محرمان از آن خبری ندارند.این ثبات را در هیچ کتاب و درس و دانشگاهی و حتی هیچ درس و بحث و حوزه ای نمی توان پیدا کرد.این ثبات را باید در صبر خمینی جست و جو کرد.در تقوای خمینی.در خودسازی خمینی.اصلا من کمترین را چه اجازه هست که در شخصیت این مرد بزرگ نظر بدهم.پس یکی از مباحثی که باید بررسی شود نقش رهبری در پیروزی انقلاب هاست.

فردا صبح که می شود به رسم هرساله مردم در سالگرد پیروزی به خیابان ها می آیند و از جمهوری اسلامی حمایت می کنند، و حقیقتا هم امنیت و اقتداری که از این حضور حاصل می شود را از هیچ طریق دیگری نمی توان به دست آورد اما آیا این حضورکافی است؟برای اینکه چراغی که آن پیر فرزانه روشن کرده است رو به خاموشی و گرفتن گرد و غبار نرود چه باید کرد؟امام خمینی در این مسیر تنها نبود،او بدون همراهی مردم و یاران نمی توانست کاری انجام دهد.پس این یاران باید حرفی برای گفتن داشته باشند،آن ها از ابتدا در نهضت بودند،برای رسیدن به پیروزی زجرها کشیدند،خون دل ها خوردند و خون ها دادند. نمی خواهم بگویم آن ها در این انقلاب حق و سهمی دارند اما حرف برای گفتن دارند.باید بیایند آزادانه حرف هایشان را بزنند، بگویند چرا انقلاب کردند؟سوال بسیار مهمی است."چرا انقلاب کردیم؟".آن ها باید به این سوال پاسخ دهند.چشم اندازشان از آینده ی انقلاب چه بود؟افراد و عملکردشان معیار و میزان حق و حقیقت نیستند،اما برای نزدیک شدن به حقیقت شنیدن سخنان شان بیهوده نیست.چرا باید برخی ها را از سخن گفتن منع کرد«  َفبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»چرا برخی ها امروز تریبونی برای صحبت کردن ندارند؟البته حساب آن هایی را که خودشان از این مسیر خارج شدند و به دامان دشمنان پناه بردند را باید جدا کرد.چرا که در یک خانواده هر مشکلی پیش آید باید در همان جا حل شود.

خیلی ها در طول دوران نهضت،انقلابی های بی نظیری بودند.در هر حرکت و اظهار نظری پیشرو بودند،همراه و همدم امام بودند.از طرف امام احکام متعددی داشتند که نشان دهنده ی اعتماد امام به این افراد بود و آن ها بودند که مسئولیت های مهم و حساس دهه ی اول انقلاب اسلامی را دریافت کردند.بررسی این که این افراد اکنون در چه شرایطی قرار دارند،آیا مواضعشان تغییر کرده است و آیا هنوز بر اندیشه ی آن روزهای خویش باقی مانده اند می تواند خیلی از مسائل را روشن کند.

پاسخ ها مهم است.اگر  مثبت باشد که فبها و اگر منفی باشد چرایی آن ها باید مورد بررسی قرار بگیرد.اصلا تمامی کسانی که نقشی در این انقلاب داشتند باید بیایند و حرف بزنند،بگویند هدفشان چه بود و چرا؟آیا به آن اهداف رسیده اند یا خیر و در طول این سال ارزیابی شان از اوضاع چگونه بوده است.

در سالگرد انقلاب اسلامی جشن گرفتن خوب است،سخنرانی کردن خوب است اما نگاه به گذشته از همهء آن ها بهتر است.آسیب شناسی است که می تواند چراغ راه آینده باشد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ بهمن ۹۳ ، ۱۷:۱۸
سعید